We hoeven geen vijanden te zijn in de klimaatbeweging

Honderden wetenschappers en geleerden hebben uitgesprokendie oproepen tot een meer eerlijke en nuchtere discussie over de toenemende waarschijnlijkheid van maatschappelijke ontwrichting, ineenstorting en instorting als gevolg van milieuveranderingen. Het gewicht en de urgentie van hun oproep mogen niet worden genegeerd of veronachtzaamd.

Uit enquêtes blijkt dat grote percentages van de bevolking in de westerse wereld nu binnen hun leven instorting van hun samenleving verwachten als gevolg van een reeks ontwrichtende veranderingen. Het is van vitaal belang dat elke weloverwogen collectieve reactie manieren bevat om de moeilijke emoties te verwerken en zo constructieve wegen voorwaarts te vinden.  

Honderden miljoenen mensen hebben hun eigen bestaansmiddelen en gemeenschappen al zien instorten door de toenemende directe en indirecte gevolgen van de klimaatverandering in de afgelopen tien jaar. We moeten erkennen dat de klimaatchaos een groeiende humanitaire crisis is die ons actieve medeleven vereist door middel van humanitaire hulp, vredesstichting en wereldwijde rechtvaardigheid.  

Honderdduizenden mensen hebben de afgelopen jaren prioriteit gegeven aan hun klimaatactivisme omdat zij nu een onmiddellijke bedreiging voelen voor het leven zoals wij dat kennen, in plaats van hun kennis van deeltjes per miljoen of de bedreiging van ijsberen tegen het jaar 2050. Inzicht in en betrokkenheid bij de beweegredenen van deze mensen zal ons allen helpen onze impact op het vertragen van de val en het verzachten van de crash te maximaliseren.

Deze eenvoudige waarheden kunnen worden overstemd door de boodschappen die worden gecommuniceerd door bedrijven die eigenaar zijn van onze massamedia, uitgeverijen en sociale mediaplatforms. Dergelijke berichten lijken het grote publiek uit te nodigen om rustig te blijven en te geloven dat betere technologie en betere technocraten onze toekomst kunnen oplossen. Wij zijn het daar niet mee eens. Hoewel we niet in oorlog zijn met dergelijke perspectieven, hebben we ontdekt dat sommige mensen zichzelf in oorlog achten met degenen onder ons die maatschappelijke ontwrichting of ineenstorting ervaren of voorzien en dat tot de basis willen maken van waaruit we ons de agenda voor de toekomst voorstellen.  

Wij weten dat iedereen die dit onderwerp van nabij bekijkt, het moeilijk zal vinden om het argument te geloven dat een kleine maar groeiende groep mensen die elkaar op positieve manieren steunen om te reageren op ontwrichting en anticipatie op instorting, een belangrijke bedreiging vormt voor effectieve klimaatmaatregelen. Wij weten dat het offensief tegen een nieuwe "vijand" om af te leiden van het falen van de eigen waarden en hervormingsinspanningen een tactiek is die minstens zo oud is als het menselijk vermogen om verhalen te vertellen. En we weten dat ons bestaan zelf een bedreiging kan lijken voor de identiteit van mensen die geloven in menselijke controle over de natuur, of die hun levensstijl en politiek intact willen houden terwijl ze getuige zijn van de tragedie die zich om ons heen voltrekt.

De nieuwste poging om groepen als de Deep Adaptation-beweging als misplaatst en contraproductief te bestempelen komt van de klimatoloog professor Michael Mann in zijn boek "The New Climate War". Hij schrijft dit over ons:

"Doemdenken gaat soms schuil onder een nom de plume. Denk aan wat bekend is komen te staan als 'Deep Adaptation', ... het kweekt onthechting van de klimaatstrijd ... Bendell's paper [over Deep Adaptation] is een krachtiger instrument voor onthechting dan enig artikel ooit geschreven door een ontkenner van klimaatverandering."

De Deep Adaptation agenda vormt een cruciaal onderdeel van het opkomende wereldwijde gesprek en antwoord op de ernst van de zich ontvouwende klimaatcrisis, en daarom is het logisch dat professor Mann erover spreekt nu hij de klimaatbeweging op de hoogte wil houden. Wij beseffen dat hij en zijn uitgevers - net als wij - hun best doen om actie te ondernemen om de schade van gevaarlijke milieuveranderingen te beperken. Maar omdat wij rechtstreeks met klimaatactivisten werken en velen van ons zelf activist zijn, hebben wij een heel andere ervaring dan hij en zijn adviseurs. Het verbaast ons niet dat het gevoel van existentiële dreiging mensen heeft geradicaliseerd en een nieuwe golf van klimaatactivisme heeft doen ontstaan. Het verbaast ons niet dat psychologisch onderzoek over geanticipeerde moeilijke toekomsten vindt dat het niet noodzakelijk leidt tot geestelijke gezondheidsproblemen, terwijl het onderdrukken van emoties dat wel doet.

Gezien de verkeerde voorstellingen van wat Deep Adaptation inhoudt, lijkt het ons nuttig om onze benadering te herformuleren. Het concept van Deep Adaptation is gebaseerd op het standpunt dat meervoudige maatschappelijke ineenstortingen als gevolg van de directe en indirecte effecten van milieuveranderingen nu waarschijnlijk, onvermijdelijk of reeds aan de gang zijn. De wetenschappelijke basis daarvoor reikt nu veel verder dan het oorspronkelijke Deep Adaptation-document, aangezien het het brede gebied omvat dat nu bekend staat als '...collapsologie'. In tegenstelling tot de bewering van professor Mann wordt in het oorspronkelijke document en het concept van DA in ieder geval niet geconcludeerd dat er op de Noordpool met zekerheid massaal methaan vrijkomt. In plaats daarvan wordt in het oorspronkelijke document geconcludeerd dat we niet zeker kunnen zijn, wat op zich al schokkend genoeg is om de implicaties ervan nuchter te overwegen.  

Het ethos van DA is om op een positieve manier te reageren op de emoties die gepaard gaan met een verwachte instorting, waarmee we bedoelen dat we met elkaar in gesprek willen gaan om te proberen de schade te beperken. Wij doen dat door mensen uit alle lagen van de bevolking een kader en middelen te bieden om samen te komen in een openhartige dialoog over hoe zij zich voelen en wat zij overwegen te doen. Uit deze aanpak is de afgelopen twee jaar een hele reeks vindingrijke projecten voortgekomen. De Cadence Roundtable is een initiatief voor mensen die hun professionele inzicht willen gebruiken om verhalen van diepgaande aanpassing en ineenstorting in de beleidsvormingscultuur van de openbare dienst te introduceren. De DA Business & Finance groep heroverweegt economie, bedrijven en innovatie door professionals op te roepen om met elkaar in contact te komen en inhoud en uitvoerbare items te produceren die het huidige systeem voorbij de "business as usual" agenda duwen. De DA Parenting groep biedt een veilige en verzorgende plek voor ouders om hun gedachten, emoties, ideeën en middelen te delen over het opvoeden van kinderen in deze uitdagende tijd. 

Dit zijn slechts drie voorbeelden van initiatieven die binnen het DA-forum zijn ontstaan zonder enige inspanning om de reguliere media te bereiken. Wij hopen dus dat de milieugroeperingen en milieujournalisten in de wereld zullen gaan luisteren naar de honderden academici die nu pleiten voor een ruimte in het publieke debat om de waarschijnlijkheid van en mogelijke manieren om het proces van maatschappelijke afbraak te vertragen om meer van de samenleving en de natuurlijke wereld te redden. Zij zijn de wetenschappers die het voorzorgsbeginsel ter harte nemen. Daarom eisen zij niet van een wetenschapper dat hij bewijst dat het te laat is voordat hij begint na te denken over de gevolgen van een grootschalige ineenstorting van de systemen waarvan mensen afhankelijk zijn voor hun levensonderhoud en veiligheid. Zij vragen veeleer of wetenschappers met gegevens kunnen aantonen dat wij op weg zijn om catastrofale veranderingen af te wenden. Als een wetenschapper niet kan aangeven welk bewijs zijn theorie dat het nog niet te laat is om catastrofale veranderingen af te wenden, kan weerleggen, dan doet hij geen wetenschap. In het geval van Michael Mann, heeft hij al verklaarde in 2009 welke gegevens zouden aantonen dat het te laat is om een catastrofe te voorkomen. Samen met andere topklimatologen zei hij dat de wereldemissies tegen 2020 snel zouden moeten dalen, en blijven dalen, om een catastrofale opwarming te voorkomen. Ons standpunt is dat zelfs als er een zweem van mogelijkheid is dat er op grote schaal catastrofale gevolgen op komst zijn, we daar heel zorgvuldig over moeten nadenken, hoe emotioneel moeilijk dat ook is.

Als wij het niet onder ogen zien, dan doen anderen het wel. Door individuen of groepen te demoniseren die oproepen tot volwassen overleg en gezamenlijke reacties op de mogelijkheid of waarschijnlijkheid van catastrofale gevolgen van de klimaatverandering, draagt professor Mann bij tot een verhaal dat regeringen, gemeenschappen en instellingen ervan weerhoudt na te denken over manieren om mensen te steunen in deze toegenomen versnippering. Sommige militairen van de wereld plannen het... (achter gesloten deuren). Het is niet aan hen om te bepalen hoe de samenleving moet reageren.

Als sommige klimaatwetenschappers een klimaatoorlog van woorden willen waarbij alledaagse klimaatactivisten en burgers pionnen of collaterale schade zijn in hun pogingen om aandacht te krijgen en macht te beïnvloeden, dan is er niets wat we kunnen doen behalve vluchtelingen van die strijd verwelkomen. Wij hopen dat dergelijke klimaatwetenschappers overwegen of er misschien een oorlog in henzelf is, terwijl zij hun eigen emoties van wanhoop bestrijden. Het is iets dat klimatoloog Dr Wolfgang Knorr heeft welsprekend over gesproken bij het oproepen van klimatologen om zich open te stellen voor wijsheid over onze wereldwijde hachelijke situatie. Het Deep Adaptation Forum heeft benaderingen van de dialoog die manieren aanreiken om te leven met gedachten en gevoelens die we voorheen misschien als ondraaglijk ervoeren. Daarom hopen wij in de toekomst met meer wetenschappers samen te werken. Een van de redenen waarom we wetenschappers willen inschakelen die momenteel afkerig staan tegenover ons perspectief is vanwege wat er zou kunnen komen na de ontkenning van de waarschijnlijkheid van instorting. Als moeilijke emoties over onze hachelijke situatie onverwerkt blijven, kunnen we zien dat sommige wetenschappers afglijden naar andere soorten oorlogszuchtige retoriek - en autoritaire en defensieve antwoorden eisen op de crisis die zich ontvouwt.

Als u een wetenschapper bent en een andere aanpak wilt dan die van professor Mann, overweeg dan de volgende mogelijkheden:

• Bereik ons, door lid te worden van onze onderzoeksgroep
• Teken de internationale geleerden Waarschuwing over instortingsgevaar, en deelnemen aan hun dialoog van honderden wetenschappers
• Voer geweldloze directe actie met de Wetenschappers Opstand groep
• Publiceer uw eigen reacties op wetenschappers die het werk van klimaatactivisten verkeerd voorstellen, inclusief degenen die maatschappelijke ontwrichting en ineenstorting voorzien.

Afbeelding door Michael Gaida, op Pixabay