Hoe bereiden we de jongeren voor?
Ahmed Afzaal
De afgelopen veertien jaar heb ik lesgegeven aan een kleine liberal arts college in het Amerikaanse Midwesten. Sinds ik in de zomer van 2012 ben "ontwaakt" voor de omvang en reikwijdte van onze wereldwijde hachelijke situatie, heb ik me afgevraagd wat de betekenis is van mijn roeping in een tijd als deze. Aan de ene kant wil ik dat mijn studenten de volledige catastrofe kennen van wat er gaande is in de wereld, zodat ze niet overrompeld worden wanneer het onvermijdelijke gebeurt. Aan de andere kant merk ik dat ik opzettelijk veel van wat ik weet achterhoud, vooral omdat ik niet geloof dat ik de emotionele steun kan bieden die ze nodig zullen hebben nadat ik het doek helemaal heb opgetrokken. Zoals ik het zie, komt het dilemma voort uit mijn veronderstelling dat ik alles alleen moet doen, ook al is deze taak - de jongeren voorlichten over de omvang van de hachelijke situatie en het zorg dragen voor hun emotionele behoeften - is duidelijk een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid. In een universitaire omgeving kan aan deze verantwoordelijkheid alleen worden voldaan door een gezamenlijke, multidisciplinaire inspanning, bij voorkeur met de volledige steun van de beheerders.
Ik las het Deep Adaptation paper van Jem Bendell toen het voor het eerst uitkwam in juli 2018. Het paper bevestigde wat ik al wist, maar het deed meer dan dat. Het bood een vocabulaire om over onze hachelijke situatie te praten op een manier die niet leidt tot de wanhoop van passiviteit. De Deep Adaptation-benadering biedt een uitweg in een anders hopeloze situatie, en ik ben immens dankbaar dat iemand de wijsheid had om dit perspectief te ontwikkelen en te delen.
Gezien het dilemma dat ik hierboven heb beschreven, en gezien de nieuwe aanpak die Deep Adaptation voorstelt, is de vraag die voor mij centraal staat de volgende: Hoe bereiden wij de jongere generatie voor op een zo groot mogelijke welvaart en welzijn? Met andere woorden, hoe scheppen we de voorwaarden waaronder ze in de afgrond kunnen kijken zonder erin te vallen? Praktischer gezegd, hoe brengen we de Diepe Aanpassing in onze onderwijsinstellingen, of anders, hoe brengen we onze studenten in het Diepe Aanpassing-netwerk? Aangezien ik les geef aan 18- tot 22-jarigen, is dit de bevolkingsgroep in wier welzijn en welbevinden ik het meest geïnteresseerd ben, ook al hebben studenten jonger dan 18 ook behoefte aan passende begeleiding.
Ik ben me er terdege van bewust dat niemand dit allemaal alleen kan, en daarom nodig ik professoren van hogescholen en universiteiten uit alle disciplines uit om samen te komen en zich te buigen over de kwestie van de diepte-aanpassing in verband met de voorbereiding van de jongere generatie. Ik weet dat veel van wat momenteel in onze instellingen wordt onderwezen, snel zijn echte waarde verliest, en dat het absoluut noodzakelijk is dat we onze curricula en pedagogieën opnieuw bekijken en ze afstemmen op de waarschijnlijke behoeften van onze studenten in de komende jaren en decennia. Op dit moment is alles wat ik voorstel echter niet meer dan een richtingniet een specifieke bestemming. De uitnodiging is om samen te komen in een geest van onderzoek en nieuwsgierigheid, om samen de behoeften en mogelijkheden te verkennen, en om het voorbereidende werk te doen dat nodig is om specifieke doelen, strategieën en tactieken te bepalen. Door samen te werken, kunnen we misschien een nieuw pad creëren in deze wildernis.
Mijn uitnodiging is in de eerste plaats gericht aan degenen die lesgeven op het niveau van de hogeschool of universiteit (aka het postsecundaire of derde fase onderwijs), maar het strekt zich ook uit tot iedereen die in enige hoedanigheid verbonden is aan het hoger onderwijs. Als je geïnteresseerd bent, reageer dan op deze uitnodiging door te reageren op deze blogpost, in het Deep Adaptation Forum, of in de Deep Adaptation Facebookgroep. Je kunt ook rechtstreeks contact met me opnemen via dr.ahmed.afzaal@gmail.com.
Auteur Bio:
Ahmed Afzaal is universitair hoofddocent aan de godsdienstafdeling van Concordia College, Moorhead, MN.
Website: https://ahmedafzaal.com
Facebook: https://www.facebook.com/ahmed.afzaal.7
Twitter: https://twitter.com/ahmed_afzaal
diepe aanpassing, onderwijs, opvoeders, weerbaarheid, studenten, jongvolwassenen
English 
Nederlands 
Français 
Deutsch 
Ελληνικά 
Español 
Magyar 
Português
Gwen Fischer
Ahmed: Ik denk dat de belangrijkste steun die we kunnen bieden (vooral aan de bevolkingsgroep die je lesgeeft) is naar hen te luisteren, in plaats van hen iets te vertellen; dat is waarschijnlijk de beste manier om een veilige plek te creëren waar ze hun angsten kunnen uiten, hun onzekerheden kunnen onderzoeken, en het gevoel hebben dat ze niet alleen zijn. Ik weet zeker dat je weet dat er in een bepaalde klas een breed scala aan kennis en angsten zal zijn. Bedankt voor je blog - en ook voor je gevoel dat je de jongeren wilt beschermen. Zelfs veel jongere kinderen weten vaak veel meer dan wij volwassenen hen gunnen - en door hun verbeeldingskracht en hun gevoel uniek te zijn, voelen ze zich vaak alleen.
Lisa Gordon
Mooie vragen en uitnodigingen, Ahmed.
Als volgeling en beoefenaar van de methoden die in de boeken van Parker Palmer worden aanbevolen (waaronder "Courage to Teach"), weet ik dat integriteit en authenticiteit de essentie zijn. Leerlingen weten wanneer leerkrachten niet geloven wat ze zeggen en verdienen te weten waar hun leerkrachten mee worstelen. En bestuurders moeten de actualisering van het leerplan ondersteunen op een manier die de transformatie van de wereld erkent.